W średniow. kabale oczy Boga i jego czoło tworzą t., który odbija się w ziemskich wodach, a oba te t. symbolizują stwórcę i stworzenie. W symbolice różokrzyżowców 2 t. zetknięte podstawami symbolizują Boga (z wierzchołkiem ku górze) i świat (z wierzchołkiem ku ...

(trygony), odpowiadające 4 żywiołom: ognisty (Baran, Lew, Strzelec), ziemski (Byk, Panna, Koziorożec), powietrzny (Bliźnięta, Waga, Wodnik) oraz wodny (Rak, Skorpion, Ryby). Astrologiczny aspekt nazywany trygonem (odległość kątowa 120) należy do harmonijnych. W magii t. jest częstym ...

U dualistów umiarkowanych (np. bogomilów) występują t. istoty boskie: Bóg-Ojciec oraz 2 jego synowie, starszy Satanael i młodszy Jezus Chrystus. Pierwszy stworzył świat widzialny jako demiurg, a drugi zbawił go, zstępując nań w pozornym ciele. W sztuce Trójca Święta bywa niekiedy ...

T. przez swój związek z Trójcą Świętą jest często istotnym elementem objawień mistycznych oraz spekulacji historiozoficznych, np. dla Pseudo-Dionizego Areopagity trójka stała się podstawą uporządkowania chórów anielskich w t. hierarchie po t. chóry w każdej, a dla Joachima z ...

(Ap 8,7), morza, stworzeń mor. i okrętów (Ap 8,8-9), rzek (Ap 8,10-11), słońca, księżyca i gwiazd (Ap 8,12) oraz ludzkości (9,15.18). T. to także liczba bram każdej strony Niebiańskiej Jerozolimy (Ap 21,13). Święty Augustyn uważał t. za liczbę odnoszącą się do duszy, a ...

T. to także liczba symboli Chrystusa: ducha, wody i krwi (1 J 5,7-8). Święty Piotr t. razy zaparł się Jezusa (Mt 26,69-75). Święty Paweł wymienia t. cnoty (zw. później teologicznymi): wiarę, nadzieję i miłość (1 Kor 13,13). Mędrcy (zw. Trzema Królami) ofiarowali nowonarodzonemu ...

Ponadto mitologia słowiańska znała t. żeńskie boginie wyznaczające los dziecka (Sudiczki). W chrześcijaństwie t. symbolizuje Trójjedynego Boga (dogmat Trójcy Świętej), a także Chrystusa, który był kuszony t. razy (Mt 4,1-11), t. dni i t. noce przebywał w grobie (Mt 12,40), a ...